Κεραμική

Κεραμική

Η κεραμική τέχνη στην περιοχή της Αγιάσου είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η κωμόπολη. Με τη μεταφορά της εικόνας της Παναγίας και των άλλων κειμηλίων και τη δημιουργία του μοναστηριού, η Αγιάσος έγινε τόπος προσκυνήματος, με αποτέλεσμα τη συρροή πλήθους πιστών, ιδιαίτερα κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Για τους λόγους αυτούς, δημιουργείται η ανάγκη μιας αυξημένης παραγωγής πήλινων αντικειμένων, για να καλύψει τις διάφορες ανάγκες του πλήθους των ευσεβών, όπως κουμάρια για το νερό, πινάκια κλπ. 

Χατζηγιάννηδες. Παράδοση πλασμένη από πηλό...

Πιάνοντας να τυλίξεις το κουβάρι της ιστορίας των Χατζηγιάννηδων απ’ την αρχή, το νήμα του, σαν μίτος της Αριάδνης, σε παίρνει από τη βορειοδυτική Μικρασία του δεύτερου μισού του 19ου αι. και σε φέρνει στο σήμερα, διαβαίνοντας μέσα απ’ τις πολυδαίδαλες στοές του λαβύρινθου που διέσχισε ο ελληνισμός κατά τις τελευταίες ταραχώδεις δεκαετίες της ιστορίας του.

Κουρτζήδες, οι τεχνίτες της κεραμικής

Τις ρίζες της κεραμικής τέχνης εδώ στην Αγιάσο θα πρέπει να τις αναζητήσουμε πολύ βαθιά μέσα στο χρόνο. Η αναπτυξιακή πορεία, που η δραστηριότητα αυτή ακολούθησε στον τόπο μας, ξεκίνησε από την αναγκαιότητα να καλυφθούν οι καθημερινές ανάγκες όχι μόνο των κατοίκων του χωριού και της ευρύτερης περιοχής, αλλά και των επισκεπτών που έρχονταν εδώ σε υστερότερα χρόνια κατά χιλιάδες, για να προσκυνήσουν το εικόνισμα της Παναγίας.